Exit

Vanmorgen in het zitje bij een klant viel mij een interessant bericht op in het FD: Bob van Dijk wil uitvinden wat hij nog niet weet. Ergens in het artikel lees ik: ‘Ik ben meer gericht op het uitvinden wat ik niet weet, dan dat ik gelukkig ben met wat ik wél weet.’

Nu weet ik natuurlijk niet wat Bob niet weet (net als Bob, die dat kennelijk ook niet weet) … maar ik ben me bewust van het feit dat ik heel veel niet weet, dat er heel veel is waar ik geen kennis van heb of waarover ik wellicht verkeerde aannames heb.

Het interessante is dat je heel gericht op zoek kunt gaan naar wat je niet weet. Maar waarom is dat nou belangrijk zul je zeggen? Nou, in het vorige alineaatje staat een woord dat belangrijk is: aannames.

We vormen onze aannames en overtuigingen volledig op basis van focus en selecties. Uit alles wat je kunt ervaren en observeren maken we onbewust keuzes. We kunnen zelfs niet eens alles waarnemen.

In het filmpje hieronder legt David Gray uit hoe we allemaal in onze eigen kennisbubbel terecht zijn gekomen. Hij laat zien dat je alles om je heen toetst aan de logica en de kennis in jouw bubbel. Als je werkelijke veranderingen wilt bereiken, als je je gedrag wilt veranderen, is het noodzakelijk om bewust buiten de grenzen van je kennis en het evidente te stappen.

2 reacties

  1. Comment by Bart ter Veer

    Bart ter Veer Reageer 1 maart 2018 at 11:33

    Heel interessant en zoals Grey het beeldend uitlegt, verhelderend. Mijn vraag is of Bob ‘ongelukkig’ is over wat hij niet weet, ongelukkiger dan wat hij wél weet…of is hij alleen maar meer gericht op het uitvinden van wat hij (nog) niet weet? Met andere woorden, ziet hij het “niet weten” als een tekortkoming, een gemis? Is het nieuwsgierigheid of pure interesse? Of zijn dit mijn aannames?

    Ik vind de “anti-bibliotheek” overigens zeer herkenbaar… :-). Ik heb honderden kookboeken thuis in de kast staan. Het is een ‘hobby’ om ze te kopen en te hebben, maar om er vervolgens ook uit te koken is een stap die ik niet met elk boek gezet heb… zoals de boeken mij zo nu en dan aanstaren, zo staar ik hen soms ook aan en denk….wat houden jullie nog allemaal verborgen voor mij? Welke lekkere gerechten loop ik mis? Welke verrassende eenpansgerechten heb ik nog nooit gekookt? Ze gaan het me ooit wel eens vertellen, blijkbaar wordt mijn aandacht en schaarse tijd elders gevraagd…

  2. Comment by Eric Smallenburg

    Eric Smallenburg Reageer 26 februari 2018 at 18:39

    Mooie column over aannames….
    Het doet me denken aan een woord van Eco ‘Antibibliotheek’.
    Wat weet ik eigenlijk🤔
    Eco heeft op zeker moment het woord anti-bibliotheek bedacht. Dat zijn gekochte boeken die thuis ongelezen op de planken staan. Boeken die je ooit wilde gaan lezen, maar waar je nog niet aan toe bent gekomen. De redenen daarvoor zijn talloos maar in wezen komt het er op neer dat je je schaarse tijd of aandacht ergens anders op richtte.
    “Die boeken komen later nog wel eens een keer aan de beurt”.
    Een prettig bij-effect van die anti-bibliotheek is volgens Eco dat ze mensen – ons – nieuwsgierig en nederig maken of houden. Die boeken staren ons als het ware aan en herinneren ons er continu aan dat we nog veel niet weten; er nog veel valt te ontdekken.
    Werken aan anti-aannames voortaan?

Wat vind jij? Vertel hieronder hoe jij er over denkt.

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Close
Go top