Exit

Onlogische logische handelingen

Ja, je leest het goed. Onlogische handelingen die tegelijkertijd logisch zijn. Dat kan! Gebeurt vaker dan je denkt. Bekijk de video hieronder maar eens.

Gras maaien doe je logischerwijs met een grasmaaier. Je haar wassen doe je logischerwijs met water. Je auto wassen ook. En de tuin sproei je ook met water. Maar het is duidelijk dat de handelingen in de video hieronder niet logisch zijn in de context en situatie waarin ze plaatsvinden.

Grasmaaien terwijl er sneeuw ligt; het kan wel maar zal niet helpen: de handelingen zijn helemaal correct uitgevoerd maar niet effectief. Je haar wassen met regenwater kan wel maar is wel een soort van omweg en is alleen mogelijk als het regent. En je auto wassen terwijl het stormt? Het lukt wel maar het is de vraag of de auto daarna wel zo schoon is. Het sproeien van de tuin wordt helemaal correct uitgevoerd, maar … terwijl het regent … hoezo?!

 

Disfunctionele patronen die onbewust en onbedoeld plaatsvinden

Mensen in organisaties doen samen ook vaak dingen die op zichzelf logisch zijn, maar als je goed kijkt eigenlijk heel disfunctioneel en niet-helpend zijn. Die mensen valt het vaak niet meer op. Ze weten niet dat datgene wat ze doen hen niet (meer) helpt. Wat ze wel weten, is dat zij het altijd zo doen. En ze vinden het logisch en vanzelfsprekend om het zo te doen.

Voorbeelden van disfunctionele patronen

Voorbeeld 1: onderhandelen over de voorwaarden voor succes

Zeven Management Team leden besluiten samen en onderling bij herhaling welke resultaten hun afdelingen moeten bereiken en op welke manier, terwijl de medewerkers die daar werken daar achteraf telkens pas iets over horen.

Logisch en goed dat het MT besluiten neemt maar het is erg onlogisch om je medewerkers niet te vragen wat zij nodig hebben om daarin ook succesvol te zijn. Klanten met wie we dit ontdekt hebben, waren zich van geen kwaad bewust. Totdat ze het doorkregen.

Voorbeeld 2: arbeidsmobiliteit via programma’s

Er zijn binnen een organisatie in drie jaar tijd 13 programma’s rondom interne arbeidsmobiliteit gestart en tegelijkertijd actief. Prachtig en misschien logisch met 1200 medewerkers in de organisatie om projecten groots aan te pakken.

Maar … 13 programma’s rondom interne arbeidsmobiliteit?! Is er dan nog sprake van mobiliteit? Of gaan mensen datgene doen wat zij in hun beleving denken dat zij geacht worden om te gaan doen? En volgen zij programma’s maar gebeurt er verder weinig tot niets ten aanzien van hun mobiliteit?

Ook dit is een praktijkvoorbeeld waarbij de klant niet meer door had wat iedereen in essentie met elkaar veroorzaakte: mensen volgen programma’s maar zijn niet noodzakelijkerwijs mobieler geworden. En dat was bij herhaling weer reden om een nieuw mobiliteit programma op te starten.

Voorbeeld 3: de paradox van eigenaarschap 

Er worden op grote schaal bijeenkomsten en cursussen georganiseerd voor medewerkers om hun eigenaarschap te faciliteren.

Alleen … hebben die medewerkers daar ook behoefte aan? Is het eigenlijk wel zo dat zij geen eigenaarschap vertonen (wat dat dan ook is)? Of worden er keer op keer in de organisatie initiatieven voor medewerkers gestart die daardoor langzaam maar zeker wat meer gaan afwachten wat er van hen verwacht wordt`?

Ook dit is een voorbeeld uit de praktijk waarbij we met de klant ontdekt hebben hoe onbedoeld disfunctionele patronen zijn ontstaan. Waarbij medewerkers meedoen met de bijeenkomsten en cursussen en waarin alle betrokken mensen in feite vooral doen wat zij dachten dat nodig was.

Onbedoeld en onbewust

Als je de voorbeelden zo leest, denk je wellicht: “logisch toch dat dat niet werkt”. Maar vergis je niet. In iedere organisatie komen blinde vlekken voor en zijn mensen ervan overtuigd dat dergelijke projecten, ideeën en programma’s nodig zijn.

En als na verloop van tijd de beoogde effecten van de programma’s, cursussen en doelstellingen achterwege blijven, worden er niet zelden nog meer van soortgelijke plannen ingezet.

Wij hebben erg veel respect en begrip voor de energie en aandacht die directies, managers en medewerkers hebben voor soortgelijke situaties als hierboven! Met de beste bedoelingen worden dergelijke plannen gemaakt.

Het vraagt in dit soort situaties dat de betrokken mensen zelf ontdekken wat zij in interactie met elkaar veroorzaken. Zoals Cruijff ooit zei: “Je ziet het pas als je het door hebt”.

Close
Go top